Meral Danış Beştaş: Bu bir oyun değil 86 milyonun geleceği 2026-11-21 09:12:54   Melek Avcı    ANKARA - YENİ Parti’nin komisyon kararını eleştiren HDK Eşsözcüsü Meral Danış Beştaş, “Milyonlarca insanın desteklediği bir ana muhalefet rolünde bir partinin bu konuda daha sorumlu davranması gerekiyor Bu 86 milyonun geleceği. Topluma ne anlatacaklar” dedi.    Kürt meselesinin demokratik çözümüne yönelik süreçte gözler, 27 Kasım'da yapılması beklenen Milli Güvenlik Kurulu (MGK) toplantısına ve Meclis bünyesinde kurulacak İzleme Komisyonu'na çevrildi. Komisyonun yapısı ve çalışma takvimine ilişkin belirsizlik sürerken, YENİ Parti'nin komisyona üye vermeyeceğini açıklaması ise tepkilere neden oldu. Kararın siyasi baskılarla ilişkilendirilmesi ve sürece etkileri tartışılırken, silahsızlanmaya ilişkin beklenen kararın aralık ayına sarkabileceği ihtimali de gündeme geldi.   Halkların Demokratik Kongresi (HDK) Eşsözcüsü ve DEM Parti Milletvekili Meral Danış Beştaş, süreçte yaşanan gelişmeleri, İmralı'daki yeni düzenlemeleri, somut adım beklentilerini ve muhalefetin tutumunu değerlendirdi.   “Barış herkese kazandıracak diyoruz ama bu o ünlü deyimle Türklük sözleşmesi tekrar tekrar kendini üretmeye çalışıyor.”   *Kök yasanın Meclis'ten geçtiği ağustostan bu yana süreçte bir durağanlık vardı. Ama son raddede bazı gelişmelerin yaşanacağı açıklandı. Özellikle İmralı Sekretaryasının güçlendirildiği, diğer taraftan önümüzdeki günlerde gazetecilerin gidebileceği ifade edildi. Tüm bu açıklamalar neye işaret?     Belirli bir mesafe kat edildi. Bunu rahatlıkla ifade etmeliyiz. Her şeyden önce siyasi irade olarak Kürt hareketinde de Sayın Öcalan'da da bu konudaki kararlılık, sabır, dirayet ve tutarlı bir yaklaşım olduğunu görmek lazım ve bunu Türkiye kamuoyuna da göstermek ve görünür kılmak gerekiyor. Şu anda en büyük sorun alanlarından biri İmralı'nın sesi Türkiye'de herkese gitmiyor. Bu konuda ağır bir sansür var. İktidar medyasında kalan muhalefet medyasının önemli bir bölümünde de bu meseleye subjektif yüzyıla aşkındır var olan yargılarla,  statik yaklaşımlarla, milliyetçiliği aşan, kutuplaştırmayı derinleştiren;  Kürt halkıyla diğer halklar arasında ya da Türkiye toplumu arasında barışı, eşitliği, özgürlüğü öncelemek yerine o ezberlerde, negatif yaklaşımlarda bir ısrar olduğunu maalesef üzülerek belirtmek istiyorum.   Neticede özellikle halkın kafasını bulandırma noktasında maalesef bir karıştırıcı işlevi görüyorlar. Biz Halkların Demokratik Kongresi olarak hep sahadayız. Gelecek ay içinde yine Samsun'a, Giresun'a, Rize'ye gitme planlarımız var ve Trakya'da çalışıyoruz ve bu açıklamaların Kürtlere yönelik, Kürt toplumuna yönelik o ırkçı, o ötekileştirici tekrar tekrar ürettiklerini görmemiz lazım. Bunu bir olumsuzluk ve başa çıkılamaz bir mesele olarak ortaya koymuyorum. Bu tek başına sürece değil, Türkiye'nin tamamına büyük zarar veriyor ve buradan ilgililere şunu söylüyorum.  Nedir karşı olduğunuz mesele? Bizler demokratik siyaset,  sivil toplum, halklar alanında, Türkiye'de 86 milyon yurttaşın daha özgür, daha eşit, daha adil, daha huzur içinde yaşayabileceği bir Türkiye'yi inşa etmeye çalışıyoruz. Bu konuda Kürt'ü ayırmadığımız gibi Türk'ü de Laz'ı da ayırmıyoruz. Herkes için özgürlük ve adalet mücadelesi veriyoruz. Barış herkese kazandıracak diyoruz ama bu o ünlü deyimle Türklük sözleşmesi tekrar tekrar kendini üretmeye çalışıyor. Tabii ki bu düşünce kaybedecek. Bir kere çağın gereklerine göre kaybedecek, dünyadaki gelişmelere göre kaybedecek. Şu anda düzenler yıkılıyor, yenisi inşa ediliyor ve eskide ısrar etmek, eski yaklaşımlarda ısrar etmenin hiç kimse bir katkısı yok. Kendilerine de katkısı yok. Bunu özellikle önemsediğim için öne aldım.   “Meclis başkanının açıklamasını takip ettik. Kısa süre içinde kurulacağını ifade ediyor, bu dönem bir hareket var tabii ki kurulacağını düşünüyoruz da. Ama hala muğlak. Hala tarih yok.”   *Peki, diğeri ise Meclis İzleme Komisyonu'un kurulması ve çalışmaya başlamasına ilişkin. Komisyonun çalışma usul ve esasları gerek temsiliyet boyutuna dair bir netleşme var mı?   10 Ağustos'ta çerçeve yasa kabul edildi. Maalesef yine süre uzadı. Çerçeve yasa kabul edildikten sonra hala İzleme Komisyonu bile yok. Kurulamadı.  Meclis Başkanı 10 güne yakındır partileri ziyaret ediyor. Bir kere bir an önce komisyonun teşekkül etmesi gerekiyor. İlk hafta takip ve değerlendirme kurulu toplandı. Dört tane alt kurul oluşturdu. Resmi olarak bunlar olumlu gelişmeler. Ama Meclis geride kaldı. Bu da bence kabul edilmemesi gereken bir durum. Çünkü Meclis bu sürecin tam merkezinde yer alıyor. Neticede kanunu yapan, komisyonu çalıştıran, bu konuda yeni kanunları çıkaracak olan, halk iradesini temsil eden bir mekanizma, kurum olarak burada önde olması gerekiyor. İdarenin, iktidarın ya da bürokrasinin değil halkın temsilcilerinin bu konuda daha yetkili, daha etkili, denetleyen, hesap soran, ön açan, bu konuda yeni düzenlemeleri yaşama geçiren bir pozisyonda olması gerekiyor. Meclis başkanının açıklamasını takip ettik. Kısa süre içinde kurulacağını ifade ediyor, bu dönem bir hareket var tabii ki kurulacağını düşünüyoruz da. Ama hala muğlak. Hala tarih yok. Şu tarihte şu kadar kişiden oluşan, partilerle ortaya çıkan en azından ortaklaşmayı ya da farklı noktaları da kamuoyuna açıklayabilir. Belki kamuoyuna yüzde yüz her şeyi güvenlik ve benzeri müzakerenin koşulları itibariyle açıklamasa bile önemli bir bölümü şeffaflık gereği açık olmalı. Hala biz de bilmiyoruz. Komisyonun sayısı neye göre tespit edilecek? Nispi temsile göre mi olacak, eşit mi olacak? Hangi meclis komisyonu referans alınacak, emsal kabul edilecek? Yoksa diğer Milli Dayanışma Komisyonu gibi sıfırdan yeni bir teşekkül mü olacak, gibi soruların artık yanıtlanması gerekiyor. Hakikaten çok geç kaldık. Ama ben kişisel olarak bunun çok uzamayacağı kanaatimi de paylaşmak istiyorum. Önümüzdeki hafta şekillenir diye düşünüyorum. Diğer yandan da İmralı'da biliyorsunuz bir çalışma mekanı oluşturuldu. Sayın Öcalan oraya geçti ve geçmesi de gerekiyordu. Uzun süredir geçmiyordu yasanın çıkışı, bir netlik sağlanması açısından. Fakat bu sorunların çözüldüğü anlamına, sıkıntıların tamamen aşıldığı anlamına gelmiyor.    “Bir hafta 10 gün içinde bu dil pozitif anlamda dönüşürse, ben Türkiye toplumunda yaklaşımın pozitifleşebileceğine inanıyorum.”   *Geçtiğimiz günlerde yine MİT Başkanı İbrahim Kalın, küçük adımlar attıklarını iddia etti, toplum 'nerede bu küçük adımlar', Kürt Özgürlük Hareketi ise 'reform ve demokratikleşme göremiyoruz' diyor. Keza hasta tutsaklar için nöbet başladı ve toplum adım atılmamasına da tepkili tüm bu tartışmaları nasıl okumalı? Tutsak aileleri, Kürt halkı bu küçük adımlar nedir cevap arıyor aslında.     Şöyle küçük adımlar var. Evet. Küçük adımlar nedir; yeni bir çalışma mekanına geçiş, Meclis Başkanının bu konuda sık sık kamuoyuna açıklama yapması, İbrahim Kalın'ın ORSAM konferansında demokratikleşme ve Kürt sorununun birbirinden ayrı ele alınamayacağına dair beyanları... Bir bürokrat olabilir ama neticede devlet adına söz kuruyor. Ya da Cumhurbaşkanının bununla ilgili pozitif yönde mesajları, Devlet Bahçeli’nin zaman zaman yapmış olduğu açıklamalar, bu konuda kurulan mekanizmaların işlemeye devam etmesi aksak da olsa, ağır da işlese bunlar var. Her şeyi reddetmeyi doğru bulmuyorum ama burada sorun şu, yaşama dokunmuyor. Biz yaşama dokunan boyutundan biraz değerlendirmeliyiz. Süreç var, masa var, görüşme var, mekanizma var, diyalog var ama olmayan şey ne; hala barış dili yok. Hala 'terör' retoriği üzerinden süreç tarif ediliyor. Mesela bu çok ciddi bir handikap. Biz bu süreci katiyen o şekilde nitelemiyoruz. Bunu komisyonda da sayısız defa ifade ettik ve komisyonun adına terör kavramı geçmedi.  Milli Dayanışma Kardeşlik ve Demokrasi Komisyonu olarak geçti. İktidarın da bu süreci destekleyenlerin dilinde de bir dönüşüm gerekiyor çünkü 86 milyon neyi duyuyorsa ona göre bir anlamda şekil alıyor. Algısı oluşuyor. Millî Savunma Bakanlığı'ndan tutalım, tüm bakanlara, cumhurbaşkanına, meclis başkanına kadar bu süreci adıyla söylemesi ve zikretmesi ve buna uygun davranması gerekiyor. Bu belki "sıradan" bir mesele gibi algılanabilir ama esastır bu. Barış dilde başlar.    Bununla ilgili şuna sığınılmasını da katiyen reddediyoruz, "halkın hassasiyetlerini gözetelim, var olan algıları bir anda ters yüz edemeyiz",  halkta bu algıları oluşturan bu dil ve bu yaklaşım. Halkın dönüşümü, değişimi, bu konuda desteğini sağlamak istiyorsanız önce sizin dilinizi değiştirmeniz lazım. Bir hafta 10 gün içinde bu dil pozitif anlamda dönüşürse, ben Türkiye toplumunda yaklaşımın pozitifleşebileceğine inanıyorum.    Diğeri sizin de ifade ettiğiniz gibi cezaevlerinden hala tabutların çıkmasının, yani ne diyeyim bilmiyorum. İzahı yok. Kendimize izah edemiyoruz.  Gittiğimizde soruluyor. Ben iki hafta önce Bakırköy Cezaevi'nin önündeydim. TUHAD-FED'in bir açıklamasında Tuncer Sağlam'ı zikrettim biliyorsunuz? Çünkü ailesi aramıştı ve çok ağır demişti. Bu acil çağrıyla söyledim ve maalesef iki hafta sonra yaşamını yitirdi. Yaşam hakkı bütün hakların doruğundadır. Yaşam hakkı söz konusu olunca diğer bütün kaygılar bir tarafa bırakılmalı ve şu anda yaşamla ölüm arasında ince çizgide olan onlarca mahpus var. Ya da kayyumlar var hala ya da demokratik siyaset alanında tutuklanan arkadaşlarımız, rehin alınan arkadaşlarımız hala özgür değil. Biz bu süreci yürütürken ne diyoruz? Esas mottomuz silah değil, söz. Siyaset. Savaş değil, çatışma değil. Biz artık özgürce örgütlenerek, mücadele ederek bu demokrasiyi inşa edeceğiz diyoruz. E tamam da demokrasi için mücadele edenler içeride. Eline tek bir çakı almamış, şiddetle hiçbir bağı olmayan Leyla Güven niye içeride ya da Ayşe Gökhan niye içeride? Kadın Hakları Mücadelesi veren arkadaşlarımız. Ya da Kobani Kumpas davasında 5 tane AHİM kararına rağmen Yüksekdağ, Demirtaş neden içeride? Hiçbir şey yok değil. Tabii ki var. Bir süreç devam ediyor ve bu çok değerli. Bunlar önemli ama bunu güçlendirmemiz gerekiyor. İnsanların yaşamında bu değişimi göstermemiz gerekiyor. Bu da dokunarak olur. Görmesi gerekiyor. Beş duyu organıyla bunu hissetmesi gerekiyor. Birçok başlık var. Sadece üç tanesini söyledim. Artık somut adımların kesinlikle geciktirilmemesi elzem.   “Bu kurul kısa bir süre içinde çalışmalara başlayacak diye değerlendirmek lazım. Bu ilan edilecektir ve ondan sonra da bununla ilgili siyasallaşma ve barışın ilerletilmesi noktasında temasların da daha aleni olmasını bekliyoruz.”   *Kürt Halk Önderi Abdullah Öcalan'ın koşullarının biraz iyileştirildiği açıklandı. Barış ve Siyasallaşma Koordinatörlüğü resmi olarak çalışmalarına başlamadı. Bu konuda bir netlik ne zaman sağlanacak? Barış ve Siyasallaşma Kurumu resmiyete ne zaman kavuşacak?    Çok gecikmeyecek diye düşünüyorum. Böyle değerlendiriyorum. Tabii ki kamuoyuna bir açıklama yapılacaktır, kurul göreve başladığı zaman. Koordinatörünün Sayın Öcalan'ın olduğu Barış ve Siyasallaşma Kurulu, zaten Takip ve Değerlendirme Kurulu tarafından ilan edildi. Bu bir sır değil zaten. Çerçeve yasada da bunun tarifi var. İlla adıyla söylemek gerekmiyor. Kendileri de bunu ifade ediyor zaman zaman farklı şekillerde de olsa aynı meseleyi farklı dille ifade ediyoruz. Bu kurul çok uzun olmayan kısa bir süre içinde çalışmalara başlayacak diye değerlendirmek lazım. Bu ilan edilecektir ve ondan sonra da bununla ilgili siyasallaşma ve barışın ilerletilmesi noktasında temasların da daha aleni olacağı, düşüncelerin de daha özgürce kamuoyuna yansıtılacağını bekliyoruz;  uzmanların akademisyenlerin, siyaset mekanizmasının, gazetecilerin, sizlerin rahatlıkla gidip konuşması gerekiyor. Uzun süredir bunu talep ediyoruz zaten. Çokça başvuruda var.  Önderlik Kurumu olarak bu sürecin temel kurucu aktörü ve müzakerecisi olarak Sayın Öcalan artık heyetlerin, avukatların beyanlarıyla düşüncelerini kamuoyuna açıklamamalı. Kendisi çok önemli bir rol üstleniyor. Temel rolü üstleniyor ve bu rolünü yürütürken tabii ki kamuoyuna konuşması gerekiyor. Bir kere her şeyden önce kendi sesiyle, görüntüsüyle hiç kimsenin "şunu söyledi, bu mesajı yayınladı" demeden temas etmesi gerekiyor. Büyük bir haksızlık da var. Her gün neredeyse kendisi ve adı farklı şekillerde gündemde hiç değişmeyen bir gündem ve maalesef birçok kere de saldırının yapıldığı bir şahsiyet bir siyasi aktör ve buna yanıt veremiyor. Kendini ifade edebilecek olanaklardan yoksun olması da sürecin ruhuna da demokratik siyaset anlayışına da etik değerlere de hukuka da uygun bir durum değil. Bu yönüyle artık bu konuda daha fazla gecikme olmamasını bekliyoruz.   “Mutlaka 27 Kasım'da artık o demin ifade ettiğimiz toplumun bütün kesimlerinin bu gelişmeleri görmesi gerekiyor. Cezaevinin kapısına gidip yakınını alabilmeli.”   *MGK'nin 27 Kasım'daki toplantısında silahsızlanmaya dair bir teyit kararı bekleniyor. Ancak son günlerde, AKP kulislerinde kararın kasım ayında çıkmayabileceği ve aralık ayına sarkabileceği konuşuluyor. Sizce raporun açıklanmasının ertelenmesi süreci nasıl etkiler?    Mümkün değil demeyi çok isterim. Ama her şeyin olasılık dahilinde olduğunu da görmemiz gerekiyor. Bize göre zaten kasıma kalmamalıydı katiyen. Bu konuda hareket yönetiminin, devlet yetkililerinin, iktidar yetkililerinin ve basın yayın organlarında çokça ilerleme kaydedildiğinin ifade edildiğini görüyoruz. Bizce mutlak surette aralığa kalmamalı. Mutlaka 27 Kasım'da artık o demin ifade ettiğimiz toplumun bütün kesimlerinin bu gelişmeleri görmesi gerekiyor. Cezaevinin kapısına gidip yakınını alabilmeli ya da bir hasta yakınına bir tas çorba verebilmeli ya da silah bırakan militanlar da bu yasayla nasıl yararlanacağını bilmeli. Bütün bunlar da çerçeve yasa kapsamında olması gereken gelişmeler. Ama şu anda kesin bir bilgiye sahip değilim. Olsa zaten kamuoyuyla paylaşabiliriz. Sadece değerlendirmelerimizi ifade edebilirim. Bence zinhar yeni yıla kalmamalı, özellikle aralık ayına kalırsa da olur ya bir ihtimal, hiç öngörmek istemediğim ve kabul etmek istemediğim bir ihtimal. Bu durumda da süre kısa olmalı. Çünkü MGK'nın toplantı takvimi böyle değişmez statik takvimler değil. Neticede istediği zaman, istediği saatte toplanabilir. 27 Kasım olmaz, 28 olur, 29 olur. 1 Aralık olur. Böyle kısa bir süre içinde o neyse o mekanizmadaki aksaklık bir an önce giderilip bu ilan edilmeli.     “AİHM kararlarının uygulanması gibi hiç yasal değişiklik gerektirmeyen öneriler de var. Bu konularda haklılar. Ama haklı olmak ‘bu meseleden çekiliyorum, çözümünde yokum’ demeyi gerektirmiyor ki.”    *En güncel tartışma ise YENİ Parti’nin, izleme komisyonuna üye vermeyeceğini açıklaması oldu. Bu kararın beklenmedik olduğu belirtilirken parti üzerinde siyasi baskı bulunduğu da tartışılıyor. Bu kararı ve siyasi baskı iddialarını nasıl değerlendiriyorsunuz?    Çok talihsiz. Bu kararlarını kesinlikle çok kapsamlı bir şekilde değerlendirmeleri gerekiyor. Biz baştan beri sürecin başladığı ilk andan ve öncesinden başlayarak Türkiye'de Kürt meselesinin çözümü, barışın inşası, demokrasinin inşası noktasında bütün partilerin bu konuda sorumluluk taşıdığını, içinde yer alması gerektiğini defaten ifade ettik. Yalnızca ifade etmekle kalmadık; ziyaretlerle, görüşmelerle, temaslarla, bunu oldurmak, birlikte hareket etmek noktasında çok büyük bir emek var ortada. Ben de tabii ki izledim. Meclis Başkanı, resmî açıklama yapmamış demiş ama neticede genel başkan açıklama yaptı ve maalesef bu kadar önemli, bu kadar tarihî bir meselede, Türkiye'nin geleceğini şekillendirecek, dönüştürecek, değiştirecek bir meselede böyle bir tepkisellikle yanıt verilmesine emin olun sindiremedim.  Neticede siyaset öngörü gerektirir, ciddiyet gerektirir, tepkisellikten uzak olmak gerekir. Uzun vadeli düşünmek gerekir. 6 ve 7. Maddenin uygulanması için biz her gün sahadayız. Her gün mücadele ediyoruz. Doğru illa biri önce bu önce bu değil. Zaten demokratikleşme konusunda meclis raporun çıktığı komisyona biz de üyeydik. Ben de üyeydim. Kayyımların geri çekilmesi, AİHM kararlarının uygulanması gibi hiç yasal değişiklik gerektirmeyen öneriler de var. Bu konularda haklılar. Biz de haklıyız. Biz mücadele ediyoruz. Ama haklı olmak bu meseleden çekiliyorum, çözümünde yokum demeyi gerektirmiyor ki.    “İktidara namzet bir partinin ‘ben Kürt meselesinin çözümünde yokum’ deme gibi bir hakkı var mı?”   *Özgür Özel'in, sürecin başındaki tutumunu değiştirmesi ve çok sayıda acının yaşandığı 50 yıllık tarihsel bir sorundan "bu iş" diye söz etmesi de tepki çekmişti…   "Bu iş"... İşte tepkisellik diyorum. Böyle bir tepkiselliğe hakları yok. Neticede milyonlarca insanın desteklediği bir ana muhalefet rolünde bir partinin bu konuda daha sorumlu davranması gerekiyor. İktidara talip. Şimdi iktidara namzet bir partinin “ben Kürt meselesinin çözümünde yokum” deme gibi bir hakkı var mı? Bence yok. Nasıl iktidar olacaklar? Topluma ne anlatacaklar? “Barış süreci vardı, demokratikleşme süreci ama bize saldırılar devam ettiği için, olumsuz uygulamalar olduğu için biz bu süreçten çekildik.” Nasıl çekilirsin? O zaman iddiandan vazgeçiyorsun demektir. Sen iddianı bırakıyorsun bir tarafa. Şimdi biz DEM Parti olarak mücadeleyi bıraktık diyebilir miyiz? Mücadele bırakılabilir mi ya da siyasi mücadele ya da örgütlenme ya da talepler? Neticede bakınız, gerekçeleri konusunda da farklı fikirde değiliz. Belediyelere operasyonlar olsun, haksız yargı kararları, tutuklamalar, şantajlar olsun birçok meselede biz zaten aktif olarak muhalefet ediyoruz. Ama biz hiçbir zaman şunu demedik; bunları yaparsanız bu süreçte olmayacağız. Bu süreçte iktidarı dönüştürecek, adım attıracak olan güçtür muhalefet. Adım atmıyorsun diye çekilince sen o alanı, mücadeleyi bırakıyorsun, iktidar olma iddianı ortadan kaldırıyorsun ve en kritik kavşaklarda bu açıklamalar gerçekten çok çok büyük bir olumsuzluk yaratıyor.  İmralı'ya üye verilmedi… Biz çok çabaladık. Yine çerçeve yasada yüzde 60 oranında vekil oy vermedi, destek vermedi. Ve bizzat Sayın Özgür Özel bu konuda “biz yönetim olarak destekleyeceğiz ama illerin yaklaşımına göre vekillerimiz karar verecek” dedi. Böyle bir açıklamayı kabul edilemez buluyorum ben. Başka bir yerde de söyledim. Sonuçta vekiller halka bunu anlatmakla yükümlü. Halkın vekâletini almış durumdalar. Halkın lehine olan, geleceğini olumlu yönde etkileyecek olan bir değişim, dönüşüm sürecine sırf iktidara muhalefet yapacağım diye vazgeçersen sen alanı bırakıyorsun zaten. Alan terk edilince, mücadele terk edilince kaybetmeyi kabullenmişsin demektir. Bu olamaz.    Diğer boyutu da Kürt meselesi gibi Türkiye'nin en kadim sorunu, en büyük eşitsizlik, en büyük tarihi adaletsizliğin olduğu, çok çok büyük acıların yaşandığı bir meselede karşıya geçmek, sırf iktidar bu baskıları uyguluyor diye karşıya geçmeyi halka nasıl anlatacaklar? Bu kutuplaştırmayı, bu ırkçılığı, bu milliyetçiliği olumsuz anlamda körükleyecek, yükseltecek, yani kamplaşma artacak. Bu nedenle yol yakınken bunu sağduyuyla, sorumluluk duygusuyla, gerçekten iktidara namzet bir partinin olgunluğuyla değerlendirmeleri gerektiğini bir kez daha ifade etmek istiyorum.  Çünkü Kürt'e yaklaşım öylesine bir mesele, öylesine bir iş değildir. Neticede Türkiye nüfusunun dörtte birinden söz ediyoruz. Ayrıca bu sadece Kürtlerin eşitliğinin sağlanacağı bir süreç değil. Bu süreç Karadeniz'deki tarım işçisini de etkileyecek bir süreç. Bu süreç kadın katliamına karşı mücadeleyi de yükseltmemiz gereken bir süreç diyoruz. Demokratik toplum derken sadece Kürtler özgürleşsin, diğer bütün halklar, inançlar, diller, canı cehenneme demedik ki hiçbir zaman. Ayrıca öyle bir yaklaşımımız da yok politik olarak. Biz Türkiye'nin tamamı için bir demokratikleşmeyi savunuyoruz.    “27 yıldır tek kişilik hücrede, tecritte olan Sayın Öcalan direnecek. Bu meseleyi çözmek için her şeyi göze alacak, kendini ortaya koyacak. Başka biri baskı var diye reddedecek! Bu bir oyun değil. Bu 86 milyonun geleceği.”   *Son olarak, DEM Parti olarak yıllardır ağır baskı ve siyasi müdahalelerle karşı karşıya kaldınız ancak buna rağmen demokratik siyaset alanından çekilmediniz. Bu deneyimden hareketle, YENİ Parti'nin yaşadığı baskıları gerekçe göstermesi sizce ne kadar anlaşılabilir?    Tabi, bir de bize baksınlar. Bizi bir görsünler. Tutuklanıyoruz, işkence görüyoruz, ölüyoruz, ayrımcılığa uğruyoruz. Her gün hakaret, küfür yiyoruz. Mücadeleyi mi bırakalım? Teslim mi olalım? Böyle bir şey olabilir mi? Şimdi şöyle bakın 27 yıldır tek kişilik hücrede, tecritte olan Sayın Öcalan direnecek. Bu meseleyi çözmek için her şeyi göze alacak, kendini ortaya koyacak. Başka biri baskı var diye reddedecek. Şimdi Sayın Öcalan şunu mu desin “valla 27 yıldır beni tecritte tutuyor ben hiçbir adım atmıyorum” mu desin. Kıyas uygun olmayabilir ama ben bir direnişten, bir mücadele geleneğinden ve politik perspektiften söz ediyorum. Biz 2016'da 4 Kasım darbesini yedikten sonra “siz darbe yaptınız biz artık yokuz, mecliste de yokuz, belediye seçimlerine de girmiyoruz, attığınız hiçbir adımda iyi de olsa imza atmayacağız” mı dedik. Hayır, direndik.  Burada arkadaşlarımızın kolları kırıldı. Fiziksel şiddete varan her gün hakaret işittik ama dik durduk. Asla vazgeçmedik bundan. Mücadeleye devam ettik. Neticede demokratik siyaset sadece mecliste konuşmak ya da belediyelerde seçilmek değil. Bu konuda direnmektir. Bir de mademki iktidara bunu söylüyorsunuz. O zaman niye mecliste kalıyorsunuz? Mecliste grubunuz var. Kendinizce muhalefet ediyorsunuz. Plan bütçede, Anayasa Komisyonunda, Adalet Komisyonunda, bütün komisyonlarda üyeleriniz var. "Bütün komisyonlarda çalışırım ama izleme komisyonunda çalışmam." Bunu nasıl kabul edelim? Bu konuda tutarlılık örneği ya da tutarsızlık örneği verilecekse bunu görmek lazım.    Bu şu demek mi oluyor acaba; "küstüm, oynamıyorum" Bu bir oyun değil. Bu 86 milyonun geleceği. Bu bizim yaşamımız, bizim varlık sebebimiz. Bu konuda Demirtaş'ı ve Yüksekdağ'ı örnek vereyim. Süreç başladığında kendileri, 10 yıldır rehinler. Çıkıp “biz bu sürecin tam arkasındayız”. Dediler. "Biz Sayın Öcalan’ın deklarasyonunu destekliyoruz" dediler. Onlar içerideyken bunu söylediler. Kamuoyunun dikkatine sunmak istiyorum. Siyaset halk için yapılır. Kendimiz için yapılmaz. Biz bu koltuklarda oturmak için siyaset yapmıyoruz. Ayrıca siyaset bizim için koltuk da değil. Bir halk mücadelesi. Meclis bir mücadele zemini. Belediyeler, yerel yönetimler bir mücadele zemini. Bu açıklama ve bu tutumun iler tutar bir yanı yok. Bir an önce bunu gerçekten değerlendirmeleri gerektiğini ve bu konuda Özgür Özel'in olumlu beyanlarının da farkında olduğumuzu, geçmişte yapmış oldukları açıklamalara da kıymet verdiğimizi, bu konuda samimiyetine inandığımızı ve bu inancımızı devam ettirmek istediğimizi de önemle ifade etmek istiyorum. Burada bunları anlatırken benim gayem onları dövmek, eleştirmek, saldırmak değil. Burada bir derdimiz var ve bunu çözelim diyorum. Bunu birlikte çözebiliriz diyorum. Aksi halde dediğim her şey maalesef geçerliliğini koruyacak.