HABER MERKEZİ - Sakine Cansız’ın annesi Zeynep Cansız, yaşamını yitirmeden önce verdiği son söyleşide, Sakine Cansız’ın mücadelesini geç anladığını belirterek, “Biz onu anlayamadık, ben onu yeni anladım” demişti.

 

Kürt Kadın Özgürlük Mücadelesi’nin öncü isimlerinden Sakine Cansız'ın annesi Zeynep Cansız, 14 Nisan’da tedavi gördüğü hastanede yaşamını yitirdi. Zeynep Cansız’ın vefatı üzerine, yazar Gülçiçek Günel Tekin tarafından hazırlanan ve Belge Yayınları’ndan çıkan “Özgürlük Yolun Dayiken Kurdan - Kürt Kadınları Anlatıyor” kitabında yer alan son söyleşisi yayımlandı.

 

Sakine Cansız, 9 Ocak 2013’te Paris’te Fidan Doğan ve Leyla Şaylemez ile birlikte düzenlenen suikastta katledilmişti. Üç ciltlik “Hep Kavgaydı Yaşamım” adlı otobiyografinin yazarı olan Sakine Cansız, Kürt kadın hareketinin öncü isimleri arasında yer alıyordu. 

 

‘İşkenceye rağmen direnişini sürdürdü’

 

Zeynep Cansız söyleşisinde, kızının yaşamını, çocukluğundan itibaren gelişen kişiliğini ve mücadele sürecini ayrıntılı biçimde anlattı. Dêrsim katliamı dönemine uzanan kendi yaşam hikayesinden başlayarak, Sakine Cansız’ın gençlik yıllarında devrimci harekete katılışını ve aile içinde yaşanan tartışmaları aktardı.

 

Zeynep Cansız, başlangıçta çocuklarının siyasetle ilgilenmesine karşı çıktığını, ancak Sakine Cansız’ın kararlı tutumunu sürdürdüğünü belirtti. Sakine Cansız’ın  lise yıllarında devrimci faaliyetlere katıldığını, daha sonra yakalanarak Elazığ, Meletî ve Amed cezaevlerinde ağır işkenceler gördüğünü dile getirdi. Amed Cezaevi sürecini “cehennem” olarak tanımlayan Zeynep Cansız, kızının işkence koşullarına rağmen direnişini sürdürdüğünü ve bir dönem cezaevinden kaçma girişiminde bulunduğunu anlattı. Daha sonra farklı cezaevlerine sürgün edilen Sakine Cansız’ın Çanakkale Cezaevi’nden tahliye edildiğini ifade etti.

 

‘Sakine insanları çok seviyordu’

 

Zeynep Cansız, kızının yalnızca politik yönüyle değil, aynı zamanda insani özellikleriyle de öne çıktığını vurguladı. Sakine Cansız’ın  yoksullara yardım ettiğini, evdeki yiyecekleri ve eşyaları ihtiyaç sahipleriyle paylaştığını, öğrencileri desteklediğini anlattı. Evlerine sığınan kimsesiz bir kadına sahip çıkmasını, fakirlere sürekli yardım etmesini ve başkalarının ihtiyaçlarını kendi ihtiyaçlarının önüne koymasını örneklerle dile getiren Zeynep Cansız, “Sakine insanları çok seviyordu” dedi.

 

‘Sakine insanlık için mücadele etti’

 

Söyleşide en dikkat çeken bölüm ise Zeynep Cansız’ın pişmanlık ifadeleri oldu. Kızının mücadelesini uzun süre anlayamadıklarını belirten Zeynep Cansız, aile olarak Sakine Cansız  üzerinde baskı kurduklarını söyledi. “Biz onun ne için mücadele ettiğini anlayamadık. Ona baskı yaptık” diyen Zeynep Cansız, Sakine’nin insanlık için mücadele ettiğini sonradan kavradığını ifade etti.

 

Zeynep Cansız, söyleşinin sonunda şu sözlerle duygularını dile getirdi: “İçimdeki yara büyüktür. Keşke onu anlasaydım, ona yardımcı olsaydım. Şimdi ne kadar ağlasam boştur… Ben onu yeni anladım.”

 

Zeynep Cansız’ın yaşamını yitirmesiyle birlikte, bu söyleşi hem bir anne tanıklığı hem de Sakine Cansız’ın yaşamına dair önemli bir belge olarak öne çıkıyor.