AMED - Di hefteya duyemîn a "Nobeda Jin, Edalet û Bîrê" de ku ji aliyê Tora  Li Dijî Tundiyê ya Amedê ve hatibû organîzekirin, çîrokên neh jinên ku hatibûn qetilkirin bi dengê bilind hatin xwendin. Ev çalakî bi vê daxuyaniyê re hat lidarxistin: "Em ne tenê ji bo hejmartina mirina jinan li vir in; em ji bo wê pergala rê li ber van mirinan vedike bigûherînin û ji bo parastina jiyan, deng û rastiyên jinan li vir in."

 

"Nobeda Jin, Edalet û Bîrê"  ku ji bo nerazîbûna li hemberî kuştina jinan ji aliyê Tora Li Dijî Tundiyê ya Amedê ve hatibû destpêkirin, di hefteya xwe ya duyemîn de berdewam kir. Di nobeda ku li ber Edliyeya Amedê hat lidarxistin de, beşdaran pankarteke bi nivîsa "Jin ji bo edalet û bîrî nobedê digirin" hildan û wêneyên jinên ku hatibûn qetilkirin hilgirtin. Nûnerên gelek partiyên siyasî û rêxistinên civaka sivîl jî beşdarî çalakiyê bûn; di çalakiyê de, ji Komeleya Jinan a Rosayê Rûşen Yakut, daxuyaniya çapemeniyê li ser navê torê xwend.

 

Berpirsiyariya civakî

 

Ruşen Yakut diyar kir ku di nobeda vê hefteyê de, wan çîrokên jinan  ku di navbera 2 û 12'ê Cotmehê de li bajarên cuda jiyana xwe ji dest dane û agahiyên derbarê wan de hatibûn bidestxistin, di çarçoveya bîranîneke hevpar de li cem hev kom kirine. Her wiha Rûşen Yakut destnîşan kir ku wan ew jinên ku di dîrokên berê de hatibûn qetilkirin jî ji bîr nekirine; gelek ji wan jinan tevî ku gilî kiribûn an jî daxwaza tedbîrên parastinê kiribûn, dîsa jî hatibûn qetilkirin. Têkoşîna wan a ji bo bidestxistina edaletê berdewam dike û pêşveçûnên nû di pêvajoyên wan ên hiqûqî de çêdibin. Rûşen Yakut got: "Em dizanin ku berpirsiyariya me ya derbarê mafê jiyanê yê jinan de, ne tenê bi wê hefteya ku mirin lê çêbûye ve sînordar e. Dibe ku piştî mirina jinekê roj, meh an jî sal derbas bibin; lê belê, daxwaza eşkerekirina rastiyê û pêkanîna dadperweriyê bi derbasbûna demê re winda nabe. Ji bo me, bîr tê wateya bibîranînê, hiştina şopekê û piştrastbûna ku tişt nayên jibîrkirin. Ev têkoşînek e ji bo dadperwerî, wijdan û rastiyê; ev tê wateya rûbirûbûna bi rabirdûyê re û veguhastina wê berpirsiyariya civakî ya derbarê mafê jiyanê yê jinan de bo roja me ya îro."

 

Piştre çîrokên jinên ku hatine qetilkirin hate xwendin. Jinên ku çîrokan wan hatin xwendin, ev in:

 

“Fûsûn Yûlûgkûral, Gozde Çelîk, Emel Bozkûş, Fadîme Akbal, Gulşah Oktay, Sakîne Y., Fîkriye Cîn, Canan Bebek, Mercan Kaplan.”

 

Rûşen Yakût bal kişand ser berpirsiyariya sazî û wezîfedaran û wiha got: “Heke jin her çend tundiyê ku rastî wê hatibûyê ragihandibe, ji bo parastinê serlêdan kiribe an jî derbarê wê de biryara tedbîrên parastinê û rêgirtinê hebe jî hatibe kuştin; em dixwazin ne tenê tawanbar, di heman demê de ew wezîfedar amûrê ku tevî xetereyê dizanibûn jî tedbîrên pêwîst negirtine, hesab bidin. Em naxwazin ku hefteya bê neçar bimînin ku çîroka jineke din bibêjin. Em jiyaneke wekhev û azad dixwazin ku êdî hewcedarî bi van nobedan nemîne; jin li ku derê neyên kuştin û ji bo parastina ji tundiyê neçar neyên hiştin û em ê heta wê rojê li vir di nav têkoşînê de bin. Jiyana jinan mijara bazarê nîne. Tundî qeder nîne. Bêcezahiştin nahêle ku bê qebûl kirin. Em li vir in ku vê pergala ku van mirinan gengaz dike biguherînin, jiyan, gotin û rastiyên jinan biparêzin. Her rojên sêşemê, li heman cihî, bi heman gotinê; Ji bo edaletê, ji bo rastiyê, ji bo bîrê.”

 

Çalakî, bi deqeyeke bêdengiyê û bi xwendina bi deng a navên jinên hatine kuştin bi dawî bû.